Laat ik nu een keer niet beginnen met reis en weekend verhalen, want we gaan hier natuurlijk naar school. De week bestaat meestal uit een week opdracht, gast lectures door mensen uit het werkveld en een fieldtrip. De fieldtrip van deze week bestond uit een trip naar het Garuda Wisnu Kencana Culture Park. Dit park is aangelegd met een doel voor ogen een 146 meter hoog beeld op een sokkel van een met goud bedekte Vishnu gezeten op een Garuda (Die een spanwijdte van 75 meter krijgt).
Op het terrein zelf zijn een aantal culture gebouwen, met een theater voor traditionele dansen. Naast een cultureel centrum wordt het terrein ook gebruikt voor verschillen andere evenementen, zoals politieke ceremonies en concerten (Iron Maiden nog in 2011).

Natuurlijk wordt het weer vanzelf weekend, dus gaan we weer dingen bedenken om te gaan doen. Onze klas had vrijdag s`ochtends les, waardoor ik lekker vroeg vrij was. Omdat de meesten nog wel op school zaten, heb ik mijn scooter gepakt en ben wezen toeren in de omgeving zonder kaart. Ik ben dus uiteindelijk 3,5 uur onderweg geweest, maar voor de prijzen die je betaald aan de pomp (omgerekend 40 á 50 eurocent de liter. Zo kan het dus ook Europa...) kan dat leuk.
S`avonds op het strand van Semiyak werd er in een Beachbar een feest gegeven waar uit eindelijk de helft van het totale Stenden studenten aantal rond liep. Rond een uur of drie maar op bed gegaan, want we hadden een leuke planning voor de zaterdag en zondag.

Zaterdag met Ineke, Sarah en Sean (een Chinese small business student, die bij ons in het hotel zit) richting de oost kust met de scooter. Zodra je Kuta en Denpasar voorbij bent, kom je op de highway die rond het gehele eiland ligt en in de buurt van de kustlijn loopt. Deze weg is erg goed aangelegd, is op de meeste plaatsen van asfalt (en anders van beton) en wordt goed onderhouden. En aangezien de scooters hier niet begrenst zijn en boven de 50 CC liggen rijdt dit lekker door, met de zeewind in de rug.

Via deze weg zijn we richting Kusamba getoerd, waar volgens de reisgidsen een zoutwinning was. Dat klopt, maar wat een hel en een beetje een teleurstelling om bij een boerderijtje te komen met 20 arbeiders die niets anders doen dan vulkanische zand aanstampen, drogen laten en afschrapen. Van hieruit terug naar de highway en een stukje landinwaarts naar Semarapura (Klungkung, de oude naam die nog wordt gebruikt door de locals), voorheen Bali`s belangrijkste koninkrijk en hoger gerechtshof tot de Nederlanders in 1908 al schietend het ingenomen hebben. (We hoeven in ieder geval niet trots te wezen op onze vaderlandse geschiedenis in Indonesië...). Vanuit hier weer terug naar de highway en doorgereden naar Pura Goa Lawah (Bat Cave Temple). Waar toevallig de verjaardag van de tempel werd gevierd.

De tempel hangt vol met vleermuizen en de bodem van de grot vol met slangen, die de vleermuizen eten. We konden niet in de buurt van de grot komen, omdat naast de festiviteiten er werd gebeden door de Hindoes. Ook werden we uitgenodigd om hanengevechten te zien, maar uiteindelijk durfde te uitdager niet meer en met de haan in de tas op de scooter reed hij weg. Na de het tempel bezoek naar Panang Bai gereden waar de ferries naar Lombok vertrekken. De locals vertelden ons dat er een strand dicht bij was, dus wij op zoek. Na een rit door heuvels en bush stopte de weg en dit zou de ingang naar het strand zijn (er stonden allemaal scooters, dus het zou wel goed zijn), maar niets kunnen vinden, omdat je dwars door de bush moest lopen. Ik ben hier nog onderuit gegaan, met een schaafwonden op mij linker scheenbeen als resultaat (was erg blij met mij First-aid kit).

Omdat dit geen succes was de grotere baai Teluk Amuk maar omgereden om te eindigen Candidasa, een kust plaatsje. Hier in een home stay (een mini bungalow parkje) geslapen, met sea-sized view. Na het inchecken zijn de anderen gelijk het water in gesprongen, maar omdat ik met mijn been zat heb ik in een moment van verveling een strand tekening gemaakt. Pas toen ik hem af had viel het mijn op dat ik toeschouwers had gekregen die foto`s aan het maken waren.
Na een heerlijk avond eten aan het strand, zijn we het dorp in gelopen opzoek naar een bar. Maar omdat het geen hoogseizoen is, zie je bijna geen toeristen in deze hoek van Bali en dus ook bijna niets open. Uiteindelijk toch nog een barretje gevonden met live muziek en volgens mij alle toeristen die daar wel zaten. Terug in de home stay op het strand gezeten met een paar biertjes en een prachtige, heldere sterrenhemel.

De volgende dag om tien uur vertrokken om te gaan snorkelen. Eerst bij een heel klein eilandje en na een uurtje waren we bij wat ze de Bloo Lagoon noemen. En Blue is het zeker, wat verschrikkelijk helder water. Helaas ben ik van de 3 uren maar 15 minuten in het water geweest, omdat zout water + een wond nu niet goed samen gaan. Wel werkt erg goed als antiseptisch middel en bevorderd het water het helingsproces. Rond twee uur weer op de scooter naar het hotel, toch al snel een ritje van 2,5 uur. Na het eten het weekend weer afgesloten op het dak van het hotel met een pilsje.

Ik heb eindelijk wat foto`s geupload en ik hoop dat jullie weer veel lees en nu ook kijk plezier hebben gehad.